1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

Zo nu en dan sla ik door.
Weet niet waar het door komt.
Verschuil me achter mijn lach,
terwijl ik vaak eenzaam ben.
Waar ik nooit aan zal wennen...Al heb ik van alles om mij heen,
toch voel ik mij vaak alleen.
Waarom ik, waarom niet zij?
Wat ik ook doe...het doet pijn.
Neem ik een warm bad
om even alles te vergeten.
Maar waarom voel ik mij dan zo?
Alles lijkt toch zo mooi,
maar als ik wakker ben
val ik weer in dit verdraaide gat.
Wou dat er iets voor is,
zodat ik weer een normaal leven had.
Maar zal ermee moeten leren leven.
Of heeft het te maken met mijn ergernis van het leven,
omdat ik mijzelf zo vaak heb bloot heb gegeven?
Aan wie dan ook...
Is het met mij nu gedaan
en de anderen kunnen vrijuit gaan?
Altijd voor een ander klaargestaan
en ik heb nu de pech,
want ze zien mij nu niet meer staan.
Zit zo een leven in elkaar?
Word er niet goed van, echt waar.
Al of niet samen met mijn man...
Ik kan niet leven met al mijn eenzaamheid.
Kon ik het maar lozen, dan was ik het kwijt.