1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
In deze donkere dagen
gaan mijn gedachten terug.
Schieten heel veel vragen
mijn hoofd door..heel vlug.
Ruim twee jaar geleden,
al lijkt het soms heel kort,
leek je nog zo tevreden.
Al voelde je je verrot.
Al snel kon je niet meer lopen.
Je lag daar maar op bed
en ons mams maar hopen:
"Misschien dat hij het nog redt."
Hoop had ik al laten varen.
Het was duidelijk te zien.
Maar ik liet het bedaren,
want jullie knokten nog voor tien.
Nooit zal ik het vergeten,
dat ik net weg gaan zou.
Of ik het niet zou weten
fluisterde je: "Ik hou van jou."
Grote mond, een hartje zo klein.
Zo blijf ik aan je denken.
25 jaar...het was heel fijn.
Bedankt dat je ons dat wilde schenken.
Love you forever